13 آبان 1404
مدیریت تعارضات و حل اختلافات در محیط کار و خانواده
در این مقاله، به تعریف روانشناسی و علمی عشق پرداخته، انواع عشق را معرفی کرده و تفاوت های بین دوست داشتن و عاشق شدن را مرور خواهیم کرد.
مجموعه ای از احساسات و رفتار که به همراه صمیمیت، اشتیاق و تعهد رخ دهد عشق گفته می شود.
عشق همزمان که می تواند احساسات مثبت مانند هیجان، رضایت از زندگی، سرخوشی، شادی و ... به همراه داشته باشد، می تواند شامل احساسات منفی مانند حسادت و استرس نیز باشد.
از نظر علم روانشناسی، تمایز مشخصی بین «عاشق بودن» و «دوست داشتن» وجود دارد.
با برانگیخته شدن احساسات، مقادیر زیادی دوپامین و هرمون های مرتبط با آن و نوراپی نفرین آزاد شده که این مواد می تواند باعث بروز حسی مانند گیجی، افزایش انرژی و سرخوشی شود. افزایش دوپامین می تواند باعث تغییر در خواب و اشتها شود. یعنی فرد می تواند آنقدر عاشق شود که نتواند غذا خورده و یا بخوابد.
اینکه ترشح این هورمون ها تا کی ادامه داشته باشد، مدت رابطه عاشقانه را مشخص می کند. به همین دلیل تا زمانی که رابطه دارای هیجان و قدرت برانگیخته کردن و ترشح دوپامین را داشته باشد، عشق ادامه می یابد.
با تعریف کلاسیک روانشناسی، عشق از سه عنصر اصلی تشکیل می شود:
- دلبستگی: شامل نیاز به دریافت توجه، تایید و ارتباط با طرف مقابل
- مراقبت و توجه: شامل بها دادن به نیازها، شرایط و احساسات طرف مقابل
- صمیمیت: شامل به اشتراک گذاشتن افکار، خواسته ها و احساسات با طرف مقابل
است. گاهی فردی مورد توجه ما قرار می گیرد که سپری کردن وقت یا برقراری ارتباط با او باعث حس خوشحالی می شود، اما این موضوع به تنهایی دلیلی بر عشق نیست.
عشق شامل احساساتی شدیدتر و عمیق تر نسبت به دوست داشتن است که با میل شدید به صمیمیت بیشتر و دلبستگی همراه است. لذت دوست داشتن در همراهی با یکدیگر است در حالی که در عاشق بودن، علاوه بر توجه به نیازهای خود، به نیازهای طرف مقابل نیز اهمیت داده می شود.
تفاوت های دیگری نیز در باره دوست داشتن و عاشق شدن وجود دارد، اما در دید کلی، در عاشق بودن، دوست داشتن نیز وجود دارد، اما دوست داشتن الزاما به معنای عاشق بودن نیست.
در صورتی که در رابطه خود دچار تردید بین عشق یا دوست داشتن هستید، می توانید با همکاران ما در مرکز مشاوره سایه زیر نظر خانم دکتر زهرا عباسی با شماره 44212133 – 021 تماس بگیرید تا با جلسات مشاوره، از نوع رابطه خود آگاه شوید.
شدت و کیفیت و حالات عشق می تواند گوناگون باشد، اما برخی از حالت های اصلی که توسط روانشناسان تفکیک و شناسایی شده اند را می توان به این شرح بیان کرد:
• دوستی: نوعی عشق است که با اشتراک گذاشتن درجه خاصی از صمیمیت بین فردی که به او علاقه دارید تعریف می شود.
• شیفتگی: در این حالت، احساسات شدید با مقدار کم تعهد وجود دارد که معمولا در ابتدای رابطه شکل گرفته اما به مرور می تواند به عشقی پایدارتر منجر شود.
• عشق پرشور: نشانه های این نوع عشق، احساسات شدید، اشتیاق و جاذبه های جنسی است که با وابستگی شدید به برقراری و ادامه ارتباط و حفظ نزدیکی فیزیکی همراه است. به عقیده بسیاری از روانشناسان، عشق پرشور موقتی و گذرا بوده وبین 6 تا 30 ماه طول می کشد و پس از آن به مرور فروکش می کند.
• عشق دلسوزانه: در این حالت، اعتماد، محبت، صمیمیت و تعهدی ایجاد می شود. در صورتی که احساسات دو نفر نسبت به هم شدید باشد، عشق پرشور می تواند به عشق دلسوزانه تبدیل شود.
• عشق نافرجام: عشق یک طرفه که در آن با تمام تلاش و عشقی که یکی از طرفین به خرج می دهد، احساس متقابل و مشابهی دریافت نمی شود.
بسیاری از روانشناسان بر این عقیده هستند که عشق، یکی از احساسات اساسی در انسان است که مانند خشم، شادی، حس پیروزی، دلخوری و ... جزئی از وجود انسان است. عشق با یک مولفه بیولوژیکی قوی شکل می گیرد. اما فرهنگ و جامعه نیز در تشدید یا سرکوب عشق تاثیر دارند.
در بسیاری از فرهنگ ها و جوامع، عشق رومانتیک شدیدی رخ می دهد و در برخی از فرهنگ ها به دلیل فشارها، تابوها، انتظارات و محدودیت های اجتماعی، نوع دیگری از عشق را شاهد خواهیم بود.
تست ها و سنجه های استانداردی برای اندازه گیری عشق وجود دارد. یکی از این موارد، تست مثلث عشق استرنبرگ است که در مرکز مشاوره سایه زیر نظر خانم دکتر زهرا عباسی به صورت رایگان برای مراجعین قابل انجام است. با اجرای این تست نوع عشق مشخص شده و می توان اطلاعات بهتری در مورد نحوه ادامه رابطه به دست آورد.
برای کسب اطلاعات در مورد مشاوره عشق و ازدواج می توانید با همکاران ما در مرکز مشاوره سایه زیر نظر خانم دکتر زهرا عباسی با شماره 44212133 – 021 تماس بگیرید.